12.
జఅంతి తే సజ్జణభాణుణో సఆ విఆరిణో జాణ సువణ్ణసంచఆ ।
అఇట్ఠదోసా విఅసంతి సంగమే కహాణుబంధా కమలాఅరా ఇవ ॥
జయంతి తే సజ్జనభానవః సదా విచారిణః యేషాం సువర్ణసంచయా ।
అదృష్టదోషాః వికసంతి సంగమే కథానుబంధాః కమలాకరా ఇవ ॥
సజ్జనులనే సూర్యులకు జయమగు గాక అంటున్నాడు కవి. వారు సదా విచారులు. విచారిన్ శబ్దానికి సజ్జనుని పరంగా ఆలోచనాపరుడు అని, సూర్యునిపరంగా వియత్తునందు అంటే ఆకాశంలో చరించేవాడు అని అర్థం.
ఆ సజ్జనసూర్యుల సాంగత్యంవలన కథాకావ్యాలనే పద్మసరస్సులు వికసిస్తాయి. ఆ సరస్సులు ఎలాంటివి అంటే - సువర్ణసంచయములు, అదృష్టదోషములు.
సువర్ణసంచయములు - సరస్సుపరంగా మంచి రంగుగల పద్మాలసమూహం కలవి. కావ్యపరంగా మంచి అక్షరాల సమూహం కలవి.
అదృష్టదోషములు - సరస్సుపరంగా రాత్రి (దోష) కనిపించనివి. సూర్యోదయంతో రాత్రి తొలగి పద్మాలతో విలసిల్లుతున్నవి అని. కావ్యపరంగా దోషాలు లేనివి అని.
ఇది వంశస్థవృత్తంలో ఉన్న శ్లోకం. శ్లేషచమత్కారంతో రూపకాలంకారం సమర్థించబడింది.